︎Dr. Κωνσταντίνος Ψωμαδέρης MD,DDS,PhD

Γναθοχειρουργός – Στοματικός Χειρουργός

Διευθυντής Στοματικής & Γναθοπροσωπικής Κλινικής Ερρίκος Ντυνάν
Διδάκτωρ Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

9.9 /10

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

4.7/ 5

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Δευτέρα έως Παρασκευή

Ωράριο : 10:00 – 21:00

214 4088010

︎Dr. Ψωμαδέρης Κωνσταντίνος MD,DDS,PhD

Γναθοχειρουργός – Στοματικός Χειρουργός

Αποκατάσταση Ατροφικής Γνάθου

Η Αποκατάσταση Ατροφικής Γνάθου συνήθως απαιτείται όταν ο ασθενής θέλει να βάλει εμφυτεύματα δοντιών. Είναι μια απλή διαδικασία που διαρκεί 3 μήνες περίπου και μετά την αποκατάσταση ο ασθενής είναι έτοιμος για την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων.

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Διάρκεια

45' λεπτά

Αναισθησία

Τοπική αναισθησία ή Μέθη

Εξετάσεις

Αξονική Τομογραφία Γνάθου & Πανοραμική Ακτινογραφία

Τελικό Αποτέλεσμα

3 Μήνες

Αποκατάσταση Ατροφικής Γνάθου

Η περιοδοντίτιδα, η μακροχρόνια χρήση οδοντοστοιχιών, ένα τραύμα ή η χειρουργική αφαίρεση όγκων είναι κάποιοι από τους λόγους που προκαλούν ανεπάρκεια ποσότητας οστού στις γνάθους, ώστε να στηριχθούν ικανοποιητικά οδοντικά εμφυτεύματα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις ο γναθοπροσωπικός χειρουργός προχωρά στην αποκατάσταση ατροφικής γνάθου και μπορεί να τοποθετήσει οστικά μοσχεύματα στις ελλειμματικές περιοχές των γνάθων, τα οποία προέρχονται από ενδοστοματικές (κλάδος κάτω γνάθου, ζυγωματική αντηρίδα άνω γνάθου, γενειακή σύμφυση) ή εξωστοματικές (κνήμη, κρανιακός θόλος, λαγόνιος ακρολοφία) δότριες θέσεις.

Αφού παρέλθει ένα διάστημα 3-4 μηνών για να ωριμάσει το οστικό μόσχευμα, τότε ο ασθενής προσέρχεται στο ιατρείο προκειμένου να γίνει η τοποθέτηση των οδοντικών εμφυτευμάτων στις σωστές θέσεις.

Αφού παρέλθει ένα διάστημα 5-6 μηνών για να ωριμάνσει το οστικό μόσχευμα, τότε ο ασθενής προσέρχεται στο ιατρείο προκειμένου να γίνει η τοποθέτηση των οδοντικών εμφυτευμάτων στις σωστές θέσεις.

ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

Τι είναι η ανύψωση ιγμορείου άντρου;

Σημαντικό ρόλο στην ανύψωση του ιγμορείου άντρου παίζει η κατανόηση της συσχέτισης του ιγμορείου με την άνω γνάθο.

Το ιγμόρειο είναι μια αεροφόρος κοιλότητα εκατέρωθεν της μύτης, η οποία εκτείνεται πλαγίως μέχρι τα οπίσθια δόντια της άνω γνάθου.

Σε αρκετές περιπτώσεις, όταν τα οπίσθια δόντια της άνω γνάθου λείπουν για αρκετά χρόνια, τότε λόγω ατροφίας της φατνιακής απόφυσης το ύψος του οστού της περιοχής μειώνεται με αποτέλεσμα να αυξάνεται το μέγεθος του ιγμορείου, το οποίο βρίσκεται ανατομικά ακριβώς από πάνω.

Πότε χρειάζεται ανύψωση ιγμορείου άντρου για την αποκατάσταση ατροφικής γνάθου;

Συχνά υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών στους οποίους πρόκειται να τοποθετηθούν εμφυτεύματα στην περιοχή των πίσω δοντιών της άνω γνάθου και το ύψος της φατνιακής απόφυσης δεν είναι αρκετό για τη σωστή τοποθέτηση των εμφυτευμάτων. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι απαραίτητη η επέμβαση της ανύψωσης του ιγμορείου.

Πώς πραγματοποιείται η επέμβαση ανύψωσης ιγμορείου άντρου;

Κατά την επέμβαση απομακρύνεται το έδαφος του ιγμορείου προς τα πάνω, δηλαδή μακριά από την περιοχή όπου θα τοποθετηθούν τα εμφυτεύματα. Στη συνέχεια, το κενό που δημιουργείται, συμπληρώνεται με οστικό μόσχευμα.

Ακολουθεί μια περίοδος αναμονής 4 μηνών κατά τη διάρκεια της οποίας το νέο οστικό μόσχευμα ενσωματώνεται με το υπάρχον της άνω γνάθου και έτσι αυξάνεται καθ’ ύψος η περιοχή που θα φιλοξενήσει τα εμφυτεύματα.

Μετά από αυτή την αναμονή, ο γιατρός είναι σε θέση να τοποθετήσει τα εμφυτεύματα κατά τον συνήθη τρόπο.

Η ανύψωση ιγμορείου άντρου αποτελεί μια επέμβαση η οποία κατά κανόνα γίνεται υπό τοπική αναισθησία, με ενδοστοματική προσπέλαση, και διαρκεί περίπου μισή ώρα.

Τοποθέτηση οστικών block

Τι είναι το οστικά block;

Πρόκειται για συμπαγή οστικά τρισδιάστατα τεμάχια, άλλοτε άλλου μεγέθους, από οστικό αυτομόσχευμα που λαμβάνεται από τον ίδιο τον ασθενή με συνηθέστερη δότρια περιοχή την έξω λοξή γραμμή της κάτω γνάθου.

Σκοπό έχουν να ανοικοδομήσουν την ελλειμματική περιοχή της γνάθου (οστικά ελλείματα) έτσι ώστε να είναι έτοιμη να φιλοξενήσει τα εμφυτεύματα που πρόκειται να τοποθετηθούν.

Ποια είναι τα αίτια δημιουργίας οστικών ελλειμμάτων;

Υπάρχουν διάφορες αιτίες οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε δημιουργία οστικών ελλειμμάτων. Οι πιο σημαντικές αιτίες είναι:

– Τραύματα στην περιοχή
– Τραυματικές εξαγωγές
– Εκτομές ενδοστικών όγκων
– Προχωρημένη περιοδοντική νόσος
– Οστική απορρόφηση μετά από εξαγωγές
– Αφαίρεση πολλαπλών εγκλείστων δοντιών – Κυστεκτομές

Γιατί προτιμούμε τα οστικά block από τον ίδιο τον ασθενή;

– Δεν είναι εφικτή η δημιουργία οστού χωρίς την ύπαρξη οστεοβλαστών.
– Δεν είναι δυνατή η δημιουργία οστού από ετερόλογα και αλλοπλαστικά οστικά μοσχεύματα χωρίς το προς πλήρωση έλλειμμα να μην περιβάλλεται από δύο τουλάχιστον οστικά τοιχώματα.
– Το νέο δημιουργηθέν οστούν θα πρέπει να φιλοξενήσει τα οδοντικά εμφυτεύματα.

Πώς τοποθετούνται τα οστικά block;

Κατά τη διαδικασία της επέμβασης λαμβάνεται το μόσχευμα και τοποθετείται στην ελλειμματική περιοχή (οστικά ελλείμματα).

Στη νέα πλέον θέση του, το μόσχευμα ακινητοποιείται με μικρές βίδες οστεοσύνθεσης και ακολουθεί περίοδος αναμονής 3 μηνών.

Κατά την περίοδο αυτή, το μόσχευμα ενσωματώνεται με το υπάρχον οστούν και έτσι αυξάνει το μέγεθος της γνάθου ώστε να τοποθετηθούν τα εμφυτεύματα.

Μετά την αναμονή, ο ιατρός είναι σε θέση να τοποθετήσει τα εμφυτεύματα κατά τον συνήθη τρόπο.

Πρόκειται για μια απλή διαδικασία η οποία διαρκεί περίπου μισή ώρα και κατά κανόνα τελείται υπό τοπική αναισθησία.

Μετατόπιση κάτω φατνιακού νεύρου

Σε περιπτώσεις που το οστούν της κάτω γνάθου δεν είναι επαρκές για να φιλοξενήσει τα οδοντικά εμφυτεύματα, τότε εκτός των τεχνικών των οστικών μοσχευμάτων υπάρχει και η δυνατότητα να τοποθετηθούν τα εμφυτεύματα παρακάμπτοντας το κάτω φατνιακό νεύρο που βρίσκεται στην περιοχή.

Πρόκειται για μια πολύ ευαίσθητη τεχνική με καλά αποτελέσματα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική μέθοδος σε επιλεγμένες περιπτώσεις.

Εξωστοματικά οστικά μοσχεύματα

Λήψη μοσχευμάτων από τη χώρα του κρανίου

Ο θόλος του κρανίου διαιρείται από εμπρός προς τα πίσω σε τρεις περιοχές: τη µετωπιαία, τη βρεγµατική και την ινιακή.

Τα µοσχεύµατα που λαμβάνονται από το κρανίο προέρχονται ως επί το πλείστον από τη βρεγματική χώρα και πιο σπάνια από τη μετωπιαία και την ινιακή.
Το κρανίο στην κροταφική χώρα θα πρέπει να αποφεύγεται γιατί είναι πολύ λεπτό.

Στις περιπτώσεις που η λήψη μοσχεύματος από τη συγκεκριμένη περιοχή είναι εφικτή, θα πρέπει να επιλεχθεί το μη κυρίαρχο ημισφαίριο.

Το μέσο πάχος των βρεγματικών οστών είναι περίπου 4mm ως 12mm. Αποτελούνται από δυο πέταλα συμπαγούς οστού εξωτερικά και εσωτερικά και ανάμεσα τους βρίσκεται η διπλόη, η οποία είναι ένα λεπτό στρώμα σπογγώδους οστού.

Πλεονεκτήματα μοσχευμάτων του κρανίου

Τα πλεονεκτήματα των μοσχευμάτων που λαμβάνονται από τη βρεγματική χώρα του κρανίου είναι τα παρακάτω:

• συγγένεια μεταξύ δότριας και δέκτριας περιοχής και κοινή εµβρυολογική προέλευση αυτών.
• δυνατότητα λήψης μεγάλης ποσότητας μοσχεύματος
• αργός ρυθμός απορρόφησης
• χαμηλή νοσηρότητα της δότριας περιοχής
• μειωμένη µετεγχειρητική ταλαιπωρία του ασθενούς
• μικρός αριθμός επιπλοκών (γύρω στο 11% και αφορούν επιμολύνσεις των τραυμάτων, ή παροδικά νευρολογικά προβλήματα)

Ωστόσο, οι ασθενείς πρέπει να συναινέσουν στη λήψη μοσχεύματος από το κρανίο προκειμένου να πραγματοποιηθεί η τοποθέτηση των εµφυτευµάτων.

Λήψη μοσχευμάτων από τη λαγόνια ακρολοφία

Το μόσχευμα που λαμβάνεται από το οστό της λαγόνιας ακρολοφίας απορροφάται γρηγορότερα σε σχέση με τα υμενογενή οστά.

Όμως η ποσότητα του διαθέσιμου οστού, η υψηλή πυκνότητα και το εύρος μεσεγχυματικών κυττάρων καθιστούν τη λαγόνια ακρολοφία ως μια αρκετά καλή δότρια χώρα.

Η χρήση της ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπως ιδιαίτερα ατροφική φατνιακή ακρολοφία, ή μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους οστικών blocks, διότι απαιτείται μεγάλη ποσότητα οστού (συµπαγούς- σπογγώδους).

Όταν ο ασθενής χρειάζεται μόνο σπογγώδες οστό, τότε η λήψη μοσχεύματος από την κνήμη είναι προτιμότερη, ενώ όταν χρειάζεται μικρό οστικό block, τότε το τελευταίο λαμβάνεται από ενδοστοματικές πηγές.

Μετά την επέμβαση

• Συνήθως ο ασθενής εξέρχεται από το νοσοκομείο την επόμενη ημέρα της επέμβασης και χρειάζεται να περιορίσει τις μετακινήσεις για 2 μέρες.
• Συνίσταται η χρήση μπαστουνιού για τις πρώτες ημέρες
• Στην περιοχή του τραύματος τοποθετείται επίδεσμος, ο οποίος αφαιρείτε εντός δυο ημερών
• Για μια εβδομάδα χορηγείται στον ασθενή αντιφλεγμονώδης και αντιβιοτική αγωγή.

Κατευθυνόμενη ιστική αναγέννηση

Η χειρουργική διαδικασία κατά την οποία το χαμένο οστό αποκαθίσταται με υλικά που καλούνται «οστικά μοσχεύματα» είναι η οστική αναγέννηση ή μεταμόσχευση.

Τα υλικά αυτά πέρα από την αντικατάσταση του χαμένου οστού, βοηθούν τον οργανισμό να το αναπλάσει.

Με την πάροδο των μηνών το καινούργιο οστό θα αντικαταστήσει το μεγαλύτερο τμήμα του οστικού μοσχεύματος.

Η διαδικασία της κατευθυνόμενης οστικής μεταμόσχευσης είναι η εξής: μια μεμβράνη τοποθετείται στην περιοχή πάνω από το μόσχευμα και βοηθάει το νέο οστό να αναπτυχθεί, ενώ παράλληλα αποτρέπει την ανάπτυξη ινώδους ιστού (ινωμάτωση) μέσα στην περιοχή του οστικού μοσχεύματος.

Τα αυτογενή, τα αλλομοσχεύματα, αλλογενή είναι μερικά από τα μοσχεύματα που χρησιμοποιούντα για τη χειρουργική διαδικασία της οστικής αναγέννησης.

Επεμβάσεις στόματος υπό καταστολή

Πότε κάποιος χρειάζεται επέμβαση στόματος με μέθη;

Υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία ασθενών που για λόγους υγείας δεν είναι δυνατόν να υποβληθούν ακόμα και σε απλές χειρουργικές επεμβάσεις υπό τοπική αναισθησία.

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν ασθενείς με κινητικά ή νοητικά προβλήματα, ασθενείς που λαμβάνουν κάποια ειδική φαρμακευτική αγωγή που δεν τους επιτρέπει το παραμικρό stress, ασθενείς ΑΜΕΑ ή ασθενείς με έντονο το αντανακλαστικό του εμετού.

Επίσης, υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι, κατά τα άλλα υγιείς, οι οποίοι πάσχουν από μια ιδιαίτερη φοβία προς τον οδοντίατρο ή τον γναθοχειρουργό και δεν ανέχονται οποιαδήποτε παρέμβαση στο στόμα τους.

Για όλες αυτές τις κατηγορίες των ασθενών υπάρχει η λύση της ενδοφλέβιας καταστολής ή αλλιώς μέθη.

Τι είναι η ενδοφλέβια καταστολή ή μέθη;

Πρόκειται για μια διαδικασία κατά την οποία ο ασθενής με τη βοήθεια ειδικών φαρμάκων και χωρίς να λαμβάνει γενική αναισθησία, δεν έχει συνείδηση κατά την επέμβαση και για όση ώρα χρειαστεί.

Συνεπώς, δεν αισθάνεται τον παραμικρό πόνο κατά τη διάρκεια της επέμβασης και μετά το πέρας της διαδικασίας δεν έχει καμία ανάμνηση αυτής.

Αποτελεί μια ειδικά μελετημένη μέθοδο που είναι άκρως ασφαλής και εκτελείται από ειδικευμένους και υπεύθυνους αναισθησιολόγους σε νοσοκομειακό περιβάλλον, αλλά χωρίς την ανάγκη νοσηλείας ή παραμονής στο νοσοκομείο.

Προσθετικοί Αυξητικοί Παράγοντες

Τι είναι το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια με Προσθετικούς Αυξητικούς Παράγοντες;

Το αίμα αποτελείται από πλάσμα, μέσα στο οποίο υπάρχουν λευκά και ερυθρά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια και άλλα κύτταρα.

Τα αιμοπετάλια διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος καθώς και στην επούλωση των τραυμάτων, επειδή διαθέτουν έναν μεγάλο αριθμό πρωτεϊνών: τους αυξητικούς παράγοντες.

Οι τελευταίοι ενισχύουν τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων του οργανισμού που βοηθούν στη διαδικασία επούλωσης, αλλά συντελούν και στην αγγειογένεση.

Οι Προσθετικοί Αυξητικοί Παράγοντες ή αλλιώς το πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια περιέχει περισσότερα αιμοπετάλια από όσα υπάρχουν στο αίμα.

Πιο συγκεκριμένα η συγκέντρωση τους καθώς και των πρωτεϊνών (αυξητικοί παράγοντες) είναι 5 ως 10 φορές μεγαλύτερη από το συνηθισμένο.

Προκειμένω να παρασκευαστούν οι Προσθετικοί Αυξητικοί Παράγοντες χρειάζεται η λήψη μιας μικρής ποσότητας αίματος από τον ασθενή (γύρω στα 20 με 30 ml).

Έπειτα, μέσω της διαδικασίας της φυγοκέντρησης, τα αιμοπετάλια διαχωρίζονται από τα υπόλοιπα κύτταρα του αίματος και αυξάνεται η συγκέντρωσή τους.

Πώς λειτουργεί;

Σε εργαστηριακές μελέτες που έχουν λάβει χώρα έχει φανεί ότι η αυξημένη συγκέντρωση αυξητικών παραγόντων δυνητικά επιταχύνει την επούλωση της πάσχουσας περιοχής.

Με την προσεκτική έγχυση των Προσθετικών Αυξητικών Παραγόντων μέσα στον φλεγμονώδη ιστό η πάσχουσα περιοχή επουλώνεται γρηγορότερα και η φλεγμονή εξαλείφεται.

Έπειτα από μερικές εβδομάδες τα ευεργετικά αποτελέσματα είναι ορατά.

Ποιες καταστάσεις θεραπεύονται με Προσθετικούς Αυξητικούς Παράγοντες; Είναι αποτελεσματικό;

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας με την έγχυση των Προσθετικών Αυξητικών Παραγόντων ποικίλλουν αναλόγως το είδος της φλεγμονής.

Η περιοχή όπου θα εφαρμοστεί, η γενικότερη υγεία του ασθενούς, η οξύτητα του τραύματος (πρόσφατη κάκωση) και η ύπαρξη χρόνιας κάκωσης επηρεάζουν τις τεχνικές παρασκευής των Προσθετικών Αυξητικών Παραγόντων καθώς και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

VIDEO

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Σύνδρομο κροταφογναθικής διάρθρωσης: Ένας κρυφός εχθρός

Τι πρέπει να κάνουμε για να έχουμε καλή στοματική υγεία;

Το στόμα, ένας αδιάψευστος καθρέφτης υγείας

Το στόμα καθρέφτης της υγείας του ανθρώπου

περισσότερα άρθρα